Büyük fikirler, büyük ruhlarla inkişaf eder. Akif gibi, Mehmet Akif.

Medrese hocası babasının tedrisinden geçmiş, dört dil bilen Mehmet Akif.

Yazan, söyleyen, anlatan; bizim edebiyatımız eğlencelik değildir, bize önce ekmek lazım. İlim lazım, fen lazım. Ekmek gibi aziz olan hürriyet lazım, diyen Mehmet Akif.

Sözünün eri, eğri olana dili sivri;  menfaat, çıkar denince bin adım geri duran Akif.

Vatan, millet için yalınayak koşan; makam, mevki için bir adım dahi atmayan Mehmet Akif.

İstiklal Marşı yarışmasının para ödüllü olduğunu duyunca yarışmaya katılmayan, yarışmanın kazananı olmayınca ödül almamak şartıyla şiirini yarışmaya gönderen, birinci olunca ısrarla verilen ödülü, palto alacak parası olmadığı halde şehit evlatları vakfına hayreden Akif.

İstiklal Marşı’nı, bu şiir bana değil, Türk milletine aittir diyerek tek kitabı olan Safahat’a almayan, Allah bu millete bir daha İstiklal Marşı yazdırmasın diye el açan, duaya duran Mehmet Akif.

Bizler konuşmalarla, şiirlerle, yazılarla kendimizi halkın önüne atmıştık, diyerek halkı İstiklal harbine hazırlayan münevverlerden biri Akif.

Kuvay-ı Milliye ile Anadolu’yu karış karış gezen, on ayrı cephede savaşan Mehmetçiğin halini duyan, duyuran, yücelten Mehmet Akif.

“Ağlarım ağlatamam; hissederim söyleyemem

Dili yok kalbimin ondan ne kadar bizarım” diyen Akif.

Derdini anlatamayan ve kabuğuna çekilen, ömrünün en verimli olabilecek son on yılını Mısır’da sıkıntılarla geçiren, ancak ölmeye İstanbul’a gelebilen Mehmet Akif.

Devlet büyüklerinin hiç ilgi göstermediği cenaze namazı Üniversiteli Asımlar tarafından kılınan İstiklal Marşı şairi Akif.

Bedeni toprak olan, fikirleri Safahat’inde yaşayan, dallanan, budaklanan, meyve veren Mehmet Akif.

Cehennem olsa gelen göğsümüzde söndürürüz.

Bu yol hak yoludur, dönme bilmeyiz, yürürüz.

Düşer mi tek taşı sandın harim-i namusun

Meğerki harbe giden son nefer şehid olsun

Şu karşımızdaki mahşer kudursa, çıldırsa

Denizler ordu, bulutlar donanma yağdırsa

Bu altımızdaki yerden bütün yanardağlar

Taşıp da kaplasa afakı bir kızıl sarsa

Değil mi cephemizin sinesinde iman bir

Sevinme bir acı bir gaye aynı vicdan bir

Değil mi ortada bir sine çarpıyor, yılmaz

Cihan yıkılsa emin ol bu cephe sarsılmaz.

Ölürüz de dönmeyiz.

Ölürüz de dönmeyiz.

Ölürüz de dönmeyiz.

Ruhun şad olsun Mehmet Akif.

 

TUBA ULUDAĞ

ÖZEL ÇAMLICA ACIBADEM ORTAOKULU MÜDÜR YARDIMCISI

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir